NIEDZIELA MIŁOSIERDZIA BOŻEGO (12.04.2026)

W drugą niedzielę Wielkanocy obchodzimy święto Miłosierdzia Bożego. Święto to jest nie tylko dniem szczególnego uwielbienia Boga w tajemnicy miłosierdzia, ale czasem łaski dla wszystkich ludzi. Czytamy w „Dzienniczku” św. siostry Faustyny:

W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego. Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski (…) Niech się nie lęka zbliżyć do Mnie żadna dusza, chociażby grzechy jej były jako szkarłat (Dz. 699).

Miłosierdzie Boga, które jest darem Boga dla nas zaprasza, a wręcz wzywa, aby tego miłosierdzia nie zatrzymywać tylko dla siebie. Otrzymane miłosierdzie należy przekazywać innym. Ale nasze miłosierdzie, które pragniemy czynić nie może ograniczyć się tylko do dania złotówki żebrzącemu na ulicy, nie może ograniczyć się do wrzucenia jakiegoś grosza do puszki przy okazji tygodnia charytatywnego.

Słowa „Bóg bogaty w miłosierdzie” Jan Paweł II, zaczerpnięte z encykliki Dives in misericordia nabierają dzisiejszego dnia szczególnego znaczenia, kiedy to podczas Uroczystej Eucharystii w Rzymie sługa Boży Jan Paweł II będzie wyniesiony na ołtarze, będzie beatyfikowany, będzie ogłoszony błogosławionym. Te słowa „Bóg bogaty w miłosierdzie” wyrażają postawę miłosierdzia jaką się cechował papież, a której uczył się od Jezusa Chrystusa. Papież Jan Paweł II dobrze wiedział, że miłosierdzie dokonuje się poprzez słowa, ale i czyny. Bez miłosiernych czynów same tylko słowa mogą stać się nieczytelne i zatonąć w morzu słów, którymi jesteśmy nieustannie zalewani przez środki masowego przekazu.

Papież w kontekście miłosierdzia Bożego używał także pojęcia: „wyobraźnia miłosierdzia”. Padło ono w homilii Ojca Świętego na Błoniach, ale te słowa były już użyte w dokumencie – liście: Novo millenio ineunte. One to dokładnie wyrażają jak miłosierdzie ma wyglądać w życiu człowieka wierzącego, który aby żyć postawą miłosierdzia musi posiadać „wyobraźnię miłosierdzia”.

Ta „wyobraźnia miłosierdzia” uczy nas biorąc wzór z Bożego miłosierdzia, że w naszej postawie miłosierdzia powinniśmy dostrzegać człowieka i jego potrzeby. Powinniśmy stanąć obok tego człowieka, kiedy on będzie doświadczał chwil trudnych, bolesnych, upokarzających. Jeżeli pragniemy żyć prawdziwą, autentyczną postawą miłosierdzia to jesteśmy wręcz zobowiązani, wynika to z przykazania miłości bliźniego, do dzielenia się z innymi miłością, do pomagania innym dzieląc się jak zajdzie taka nawet potrzeba dobrami materialnymi, do przywracania sensu życia, tym którzy zagubili się na drogach życia i ten sen utracili.

Właśnie taką teologię Bożego Miłosierdzia i postawy miłosierdzia, do której wezwany jest każdy wierzący ukazuje encyklika papieża Jana Pawła II, Dives in misericordia. Taka prawda o miłosierdziu Boga została również przekazana Siostrze Faustynie w objawieniach, które były jej udziałem.

Święta Siostra Faustyna, została wybrana przez Pana Jezusa aby stać się wielką apostołką prawdy o miłosierdziu Boga. Siostra Faustyna przyszła na świat jako Helena Kowalska w małej wsi Głogowiec, koło Łęczycy 25 sierpnia 1905 roku. Wstąpiła potem do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. W płockim klasztorze 22 lutego 1931 r. miała wizję Pana Jezusa i usłyszała polecenie: „Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: Jezu, ufam Tobie. Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie” (Dz. 47). Kiedy siostra Faustyna powiedziała o swoim widzeniu spowiednikowi, ten zasugerował jej, że to dotyczy jej duszy i chodzi o to, by malowała obraz Boży w swej duszy. Gdy jednak odchodziła od konfesjonału usłyszała takie słowa: „Mój obraz w duszy twojej jest” (Dz. 47).

Obraz Jezusa miłosiernego namalowany według wizji Siostry Faustyny streszcza prawdę o Bożym Miłosierdziu. Na obrazie przedstawiony jest Jezus ubrany w białą szatę. Stojąc, unosi prawą rękę w geście błogosławieństwa, lewą ręką wskazuje na miejsce gdzie znajduje się Jego zranione serce, z tego miejsca wychodzą promienie: jasny blady i czerwony. Ten pierwszy symbolizuje wodę usprawiedliwiającą duszę, czerwony zaś to krew, która jest życiem dusz. Te promienie chcą ogarnąć, oczyścić, obmyć każdego człowieka, który zwróci się do Miłosierdzia Bożego o pomoc. Co Jezus obiecał w objawieniu przekazanemu Siostrze Faustynie:

„Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie. Obiecuję także, już tu na ziemi, zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie w godzinę śmierci Ja sam bronić ją będę jako swej chwały”(Dz. 48).

„Palą Mnie płomienie miłosierdzia, pragnę je wylewać na dusze ludzkie. O, jaki ból mi sprawiają, kiedy ich przyjąć nie chcą (…). Powiedz zbolałej ludzkości, niech się przytuli do miłosiernego Serca Mojego, a ja (ją) napełnię pokojem” (Dz. 1074).

,,Nie znajdzie ludzkość uspokojenia, dopóki nie zwróci się z ufnością do miłosierdzia Mojego” (Dz. 300).

,,Mów światu o Moim miłosierdziu, niech pozna cała ludzkość niezgłębione miłosierdzie Moje. Jest to znak na czasy ostateczne, po nim nadejdzie dzień sprawiedliwy. Póki czas niech uciekają (się) do źródła miłosierdzia Mojego, niech korzystają z krwi i wody, która dla nich wytrysła” (Dz. 848).

,,Nim przyjdę jako Sędzia sprawiedliwy, otwieram wpierw na oścież drzwi miłosierdzia Mojego. Kto nie chce przejść przez drzwi miłosierdzia, ten musi przejść przez drzwi sprawiedliwości Mojej” (Dz. 1146).

Tego dnia (12.04) sprawowana będzie o godzinie 15.00 na naszym cmentarzu Eucharystia za zmarłych. Msza  święta na cmentarzu poprzedzona będzie Koronką do Bożego Miłosierdzia, połączoną z wypominkami za zmarłych. Wypominki możemy zamawiać w zakrystii lub kancelarii. Kartki wypominkowe znajdują się na stoliku pod chórem. W przyszłą niedzielę nie będzie Mszy świętej o godzinie 16.00.